Om een beeld te schetsen in ‘Jip en Janneke’ taal: een edelsteen ontstaat door mineralen die groeien in de oppervlakte van de aarde. Deze mineralen moeten eerst gedolven en geslepen worden, om vervolgens de schoonheid en kwaliteit van de edelsteen te kunnen laten zien.

Een parel wordt gevormd in een schelp, door een levend organisme. Deze parel is klaar voor gebruik, zodra deze geoogst wordt. Aan een parel hoeft niks meer gedaan te worden. Je kan dus zeggen: collect and go!

In de Engelse taal wordt soms het woord ‘gems’ gebruikt om een parel aan te duiden. Dit heeft niks te maken met het woord ‘gemstones’. Maar alles te maken met het feit dat een parel al sinds mensenheugenis gezien wordt als een zeer mystiek en waardevol item. Het is een ‘gem’ maar geen ‘stone’… In Nederland houden we het gewoon lekker bij parel.

Een parel wordt dus gevormd in een schelp. Dit kan een oester of een mossel zijn, in zoet of zoutwater. Oh en in sommige, zeer zeldzame gevallen, ook aan de binnenkant van de schelp van een zeeslak (conch parel).

Parel modus.

Laten we overigens beginnen door een verhaal gelijk recht te zetten: een parel wordt nooit maar dan ook nooit gevormd door zand wat een schelp binnendringt!

Als je nu denkt #hoedan? Bedenk je dan het volgende: een schelpdier zijn hele leefomgeving bevindt zich op/in/onder/tussen het zand. Het zou dus wel een heel zwaar leven worden voor zo’n diertje, zodra het bij elke zandkorrel in de ‘parel modus’ moet schieten… 

Maar hoe dan wel? Een schelpdier gaat pas in ‘parel modus’ op het moment dat er een parasiet of een onbekend voorwerp zijn schelp binnendringt en het diertje in de schelp dit voorwerp opmerkt als indringer. Het diertje doet dan iets ontzettend moois: hij kapselt deze indringer in, zodat deze geen eventuele schade kan aanbrengen aan het weekdier.

Dit inkapselen gebeurt met parelmoer, en dat bestaat weer uit 2 stoffen genaamd aragoniet (kalk) en conchyne (hoornstof). Deze 2 bouwstoffen samen worden in een soort metselwerk constructie om de indringen opgebouwd (zie foto). Laagje voor laagje kapselt het weekdier de indringer in en na een aantal jaar vormt zich dus een vorm die wij herkennen als de parel.

Parelmoer, laagje voor laagje.

Natuurlijk vs gekweekt.

Natuurlijk gevormde parels zijn zeer zeldzaam en ook zeer waardevol. Tegenwoordig worden de meeste parels gekweekt en deze kweek methode noemen we ook wel cultiveren. Leuk weetje: de eerste persoon die deze methode succesvol wist toe te passen was de Japanse meneer Kokichi Mikimoto in 1893.

Over de ontwikkeling van deze methode en hoe deze de parelindustrie flink heeft opgeschud, wil ik graag een aparte blog schrijven. Anders gaat het je duizelen aan informatie ;-).

Daar komt de bruid.

Parels worden al sinds mensenheugenis verwerkt in sieraden. De vormen, kleuren en glans stralen iets mysterieus uit. Het is dan ook begrijpelijk dat er al snel allerlei prachtige verhalen en legendes ontstonden rondom deze natuurlijk gevormde schoonheden.

In onze huidige samenleving worden witte (Akoya) parels vaak geassocieerd met onschuld, puurheid en vruchtbaarheid. Vandaar ook dat parels vaak gedragen worden door de bruid op haar trouwdag. Het mooie aan legendes is dat er ook verhalen zijn die zeggen dat je juist nevers evers nooit geen parels moet dragen op je trouwdag. In deze verhalen staan parels juist voor tranen en verdriet.

Ik zeg: gevalletje persoonlijke voorkeur…

Het jongetje en de draak.

Prachtig zijn de Chinese legendes. Zo is er een verhaal dat zegt dat parels uit de lucht vielen zodra de draken in de wolken met elkaar vochten Of dat de vallende regendruppels werden opgegeten door oesters en zo werden omgezet naar parels.

Bijzonder mooi vind ik het verhaal van de jongen die een mysterieuze parel vond en deze in een kom met wat rijstkorrels legde. De volgende dag zat de kom op magische wijze tot aan de nok toe gevuld met rijst. De buren kregen lucht van deze spontane gebeurtenis en wilden de parel stelen. Om dit te voorkomen, slikte de jongen de parel in, werd een draak en vloog weg… #toedeloe

De reis van de ziel.

Ook zou de parel, de perfecte reis van de ziel belichamen. Want dat zoiets grilligs en lelijks als een oester. Zoiets puurs, moois en mysterieus als een parel kon produceren, werd gezien als de weg naar perfectie en dus symbool voor de perfecte reis van de ziel.

Parels werden om deze reden vaak in de mond van de overledene geplaatst, om hem/haar te helpen tijdens de laatste reis naar het hiernamaals.

Persoonlijk, gevat in edelmetaal.

Persoonlijk ben ik dol op legendes en mythes. Van Noorse tot Aziatische. Ik vind het fascinerend hoe elk land/geloof/volk zijn eigen legendes heeft gevormd. En hoe bijzonder het ook dat deze wereldwijde verhalen, toch vaak overeenkomsten hebben.

Het lezen van deze verhalen geeft mij naast inspiratie ook inzicht en betekenis. En dat is uiteindelijk waar het ontwerpen, het maken en het dragen van een sieraad ook om gaat. Een sieraad is vaak zoveel meer dan alleen een item dat je zomaar draagt.

Sieraden zijn persoonlijke symbolen waarbij het gaat het om emoties, herinneringen en om verhalen die gevat worden in dat ene sieraad. Sieraden kunnen je kracht geven of leggen bijzondere momenten vast. Ook kunnen ze de herinneringen aan een speciaal iemand koesteren

Gevat in edelmetaal, versierd met edelstenen en/of parels ziet het er voor de buitenwereld uit als een prachtig sieraad. Maar voor de persoon die het sieraad draagt, kan het persoonlijk zijn. En dat is voor de buitenwereld niet (altijd) zichtbaar.

En ja, ze zijn er ook om je te sieren, om mee te pronken/op te vallen of om iets uit te stralen. Maar uiteindelijk zijn ook dat emoties.

Bent u zelf opzoek naar een bijzonder sieraad waarin of waarmee u een verhaal, herinnering of emotie wilt vastleggen? Ik help u graag bij het ontwerpen en maken van dit persoonlijke sieraad.

Liefs Sarah